Faktyczny początek klubu to rok 1999, kiedy to Toruńskie Stowarzyszenie Żużlowe nie mogąc wykreować klubu żużlowego postanowiło postawić na coś nowego, a że speedrower to niejako dziecko żużla postawiono właśnie na ten sport. I tak od początku właściwie jedyną osobą, z licznego zarządu TSŻ, która wspierała i wspiera nadal klub, jest Jacek Gajewski, właściciel JG SPORT. Drużyna wystartowała w rozgrywkach sezonu 2000 pokazując swój potencjał i możliwości wygrywając nawet kilka meczów, co jak na debiutantów wprawiało niektórych w zadziwienie. Do tej pory bywało tak, że debiutanci płacili spore frycowe w pierwszym roku rozgrywek. Mimo to TSŻ zaliczył pierwszy niemały sukces, Przemysław Binkowski zajął 5 miejsce w Indywidualnych Mistrzostwach Europy Juniorów.

Rok 2001 to już walka jak równy z równym z uznanymi ekipami speedrowerowymi w całej Polsce, chociaż jeszcze toruńscy zawodnicy ustępowali znacznie doświadczeniem i mieli spore braki sprzętowe, w Polsce powoli robiła się moda na „duże” rowery, tzw. „Kozy”, natomiast torunianie cały czas kręcili kółeczka na popularnych składakach Wigry. Jednak już drugi rok startów przyniósł wiele sukcesów. Juniorzy zdominowali rozgrywki Drużynowe Mistrzostwo Polski Juniorów i w składzie: Rafał Duliński, Krzysztof Kowalski, Paweł Rybicki, Marcin Paradziński, Michał Stanisławski zdobyli złoto. Natomiast para Kowalski-Duliński zdobyła srebro w Mistrzostwach Par, ustępując tylko gospodarzom z Ostrowa Wlkp. Także seniorzy zostawili po sobie dobre wrażenie zdobywając brązowe medale Drużynowego Pucharu Polski w Świętochłowicach w składzie: Binkowski, Dariusz Kurkowski, Paweł Cegielski, Duliński.

Niestety rok 2002 przyniósł duże rozczarowanie drużynowe, drużyna toruńska doznała goryczy spadku z Ekstraklasy, zmniejszonej w tym roku do 6 drużyn. Przyczyn złożyło się wiele, ale najbardziej we znaki oddawał się fakt nie posiadania wystarczającej liczby dużych rowerów by walczyć na torach gości. Za to indywidualnie torunianie dali się poznać w Europie i to z jakim skutkiem. Rafał Duliński, który ledwie dwa tygodnie przed Indywidualnymi Mistrzostwami Europy Juniorów przesiadł się na duży rower, pokonał wszystkich swoich rywali w angielskim Sandwell zdobywając tytuł mistrzowski. A w Drużynowych Mistrzostwach Europy Juniorów zawodnicy TSŻ: Duliński i Kowalski przyczynili się do zdobycia srebrnych medali. Natomiast na krajowym podwórku torunianie dołożyli złoto w Drużynowym Pucharze Polski, jednak nie osłodziło to goryczy spadku z ekstraklasy.

Rok 2003 to pokonanie wszystkich rywali w rozgrywkach drużynowych i bezapelacyjne wejście do Ekstraklasy. Indywidualnie Krzysztof Kowalski stanął w glorii chwały na najwyższym stopniu Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Natomiast Drużyna Juniorów mająca w składzie wspomnianego wyżej Kowalskiego a także Dulińskiego sięga po złoto.

Kolejny sezon (2004)to twarda walka w Ekstraklasie i ogromny sukces drużyny seniorów, torunianie sięgają po srebrne medale DMP. W DPP lądują oczko niżej, a do skrzyni sukcesów dorzuca się Marcin Paradziński ze swoim udziałem w złoto Polskiej Drużyny na Mistrzostwach Europy Juniorów. Do tego świetnie się rozwijająca toruńska młodzież dorzuca pare cennych trofeów jak na przykład pierwsze miejsce Paradzińskiego w Indywidualnych Mistrzostwach Kadetów.

Sezon 2005 to przede wszystkim zdobycie Drużynowego Mistrzostwa Polski. Poprawienie tego zdobyciem DPP, co udało się toruńskiej ekipie jako pierwszej drużynie w historii polskiego speedrowera. Ekipa Juniorów w składzie: Paradziński, Piotr Gierd, Przemysław Siołkowski, Waldemar Neumann i Łukasz Lipiński zdobywa złoto w Drużynowych Mistrzostwach Polski Juniorów. Krajowe podwórko to było za mało, dla toruńskich zawodników, dołożyli jeszcze brązowe medale Drużynowych Klubowych Mistrzostw Europy.

Następny sezon (2006) to rozjazd paru toruńskich seniorów do klubów angielskich gdzie ścigają się dla swoich nowych klubów i tak mimo tego osłabiona drużyna sięga po brązowe medale DMP. Marcin Paradziński lideruje drużynie Juniorów prowadząc ja do zdobycia Drużynowych Mistrzostw Europy.

Rok 2007 to wejście nowego pokolenia, które sięga po srebro w DMP.

Sezon (2008) to już u progu sezonu wielka niespodzianka. W angielskim Leicester torunianie zdobywają najwyższe Europejskie trofeum klubowe. W Polsce dokładają złoto w DPP na leszczyńskim torze rewanżując się im za DMP, gdzie stanęli za plecami leszczynian na drugim stopniu rozgrywek. Nie można nie wspomnieć także o srebrze w Parowych Mistrzostwach Polski, które stało się udziałem Binkowskiego, Dulińskiego i Paradzińskiego.

2009 rok to przede wszystkim wyprawa do Australii pięcioosobowej ekipy TSŻ Pekum. Tam Torunianie w składzie: Binkowski, Cegielski, Duliński, Niedzielski, Paradziński zostali wice mistrzami pierwszych Klubowych Mistrzostw Świata. Marcin Paradziński został 4 zawodnikiem naszego globu, a wraz z Rafałem Dulińskim był częścią srebrnej reprezentacji Polski w zawodach o Drużynowe Mistrzostwo Świata. Po powrocie do Polski Cegielski zajął drugie miejsce w Kryterium Asów. Pare miesięcy później Duliński, Paradziński i Cegielski zostali srebrnymi medalistami Mistrzostw Polski Par Klubowych. Rafał Duliński dorzucił też do swojej kolekcji brąz Indywidualnych Mistrzostw Polski. Torunianie zdobyli też srebrne medale Drużynowych Mistrzostw Polski, a w kończącym sezon Drużynowym Pucharze Polski, zawodnicy TSŻ Pekum w składzie: Binkowski, Cegielski, Duliński, Niedzielski, Szeps zajęli drugie miejsce.

Sezon 2010 zaczął się od zdobycia przez Rafała Dulińskiego pierwszego miejsca w Kryterium Asów, drugie miejsce zajął Binkowski. Następnie Torunianom przypadło 5 miejsce w Klubowych Mistrzostwach Europy rozgrywających się w Bury w Anglii. Torunianie na półmetku DMP zajmują pierwsze miejsce bez straty punktu. W Mistrzostwach Polski Par Torunianie w składzie: Binkowski, Duliński, Paradziński zdominowali swoich rywali zdobywając pierwsze miejsce. Największy sukces w historii klubu jak do tej pory stał się udziałem Marcina Paradzińskiego, który w lipcu zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Europy!